مناكر « 1 » در تاريخ الأيّام و الأنام كه ما جمع كرده‌ايم در باب خلافت مقتدر بداده‌ايم « 2 » اين متغلّبان مصر خود را : ابن رسول اللّه ، و وليّ اللّه ، و القائم بأمر اللّه ، و المهديّ باللّه ، و العزيز باللّه ، و الظّاهر لإعزاز دين اللّه ، و الحاكم به حكم اللّه ، و الآ ؟ ؟ ؟ بأمر اللّه ، و المستنصر باللّه ؛ لقب نهادند ، و خواجگان احمق رافضى در عراق و قهستان كه بودند چون مىشنودند « 3 » كه در مكّه و تهامه و مصر و مغرب چه مىرود شاد مىشدند و يكديگر را تهنيت مىكردند « 4 » برمز و اشارت چنان كه عادت رافضيان باشد « 5 » كه همه علامات ظهور قائم است » . اما جواب اين فصل : اگر چه واجب و لازم نيست بضرورت شروع [ به ] كلماتى برود . اما جواب آنچه حوالت كرده است بملاحده از شتم غار و غاريان يعنى رسول خداى و بو بكر بو قحافه ، و به ظاهر كردن منكرات و منهيّات از خمر و زنا و لواطه و غير آن ؛ هيچ شبهتى نيست كه آن معانى بمذهب ملحدان رواست و بمذهب مجبّران به قضا و ارادهء خداست ، و اگر اين و مانند اين نكردندى و نگفتندى چون « 6 » ملحد بودندى . ؟ ! و بر پشت زمين از همهء اصناف مبطلان از مشرك و كافر و بت‌پرست

--> ( 1 ) - ث م ب ح د : « مناكير » در أقرب الموارد گفته : « المنكر اسم مفعول ، و ما ليس فيه رضى اللّه من قول أو فعل ؛ و المعروف ضدّه و منه : ينهى عن المنكر ج منكرات [ و مناكر ] كقوله : فيأتون المناكر في نشاط * و يأتون الصلاة و هم كسالى و رجل منكر أى داه فطن ج منكرون و مناكير » . پس معلوم شد كه « مناكير » بياء در اينجا معنى ندارد و « مناكر » بدون ياء جمع منكر است مانند منكرات ليكن در ساير كتب لغت من تصريح باستعمال آن تاكنون بخاطر ندارم كه ديده باشم . ( 2 ) - ع ث : « و شرح بداده‌ايم » ( با وجود ذكر شرح در سابق » . ( 3 ) - ع : « مىشنوند » ب ث م : « بشنودند » . ( 4 ) - ح د : « ميدادند » . ( 5 ) - از دو نسخهء « ح د » در اين مورد چند سطر از عبارت ساقط شده و در نتيجه عبارت اعتراض صاحب فضائح الروافض با جواب صاحب بعض مثالب النواصب به يكديگر خلط شده و قسمتى از عبارت مؤلف دوم به حساب عبارت مؤلف اوّل درج شده و قسمتى از اعتراض مؤلف اوّل نيز ناقص مانده است و نصّ عبارت هردو نسخه اينست : « چنان كه عادت رافضيان باشد كه آن جماعت از همهء اصناف مبطلان از مشرك و كافر ( تا آخر عبارت مطابق متن ) » ( 6 ) - ع ث : « و خود » و ساير نسخ اين عبارت را ندارند و ممكن است اصل چنين بوده : « نه خود ملحد بودندى » .